آرزوی مرگ

پر از وسوسه رفتنم. پر از خاطره های خالی شده از ذهنم. پر از انباشت دل دل هایم. من پرم. پر شده ام از خودم و از همه خودهای فراموش شده ام. پر از ترنم شکوهمند ترانه دلم که این جا تنها به من می ماند. کوله بارم را بر زمین می گذارم و به دیدار می شتابم. دیدار بی دیداری که مرا به وسعت سکونم می رساند.